Akşam yemeği çoktan bitmişti… Masanın üzerinde yarım kalmış bir çay bardağı, bir köşede unutulmuş okul çantası ve günün yorgunluğunu taşıyan sessizlik duruyordu. Evin içi konuşmalarla doluydu aslında. Gün boyunca neler yaşandığı anlatılmış, yapılacak işler sıralanmış, sorular sorulmuş, cevaplar verilmişti. Ama yine de bir eksiklik vardı. Sanki herkes aynı evde yaşıyor,…
Posts Taggedruh
Ben ve Ruhun Diyalogları: Zamanın İçinde Kaybolanlar
Ben:Dünya biraz dursa… Sadece bir an. Dinlenebilsem. Yoruldum. Her şey çok hızlı geçiyor, sanki zaman peşimi bırakmıyor. Hiçbir şey durulmuyor. Koşmakla geçiyor ömrüm… Zaman akıyor da ben mi akamıyorum? Ruh:Koşmak diyorsun… Peki neye varmak için koşuyorsun? Ben:Ruh, bu soruların yoruyor beni. Yorulmamın sebebi sadece yorgunluk değil. Hayatın hep bir koşturmacası…
Ben Ve Ruhun Muhabbeti – 3
“Biraz yağmur kimseyi incitmez” dedi ruh.
Ben ve Ruhun Muhabbeti-2
Ben : Kördüğüm her şey, neye uzansam karışıyor. Ruh: İp kimin elinde Ben : Ne ipi , hayat işte karman çorman. Ruh: Hayat ip yumağı gibi , ipi açarken dikkatli olmazsan düğüm olur. Yumağı tutan elde önemli , el kimin eli? Ben: Ne eli , ne ipi. Ben hayat labirentinde…